Λύκειο Βυτίνας

Το Λύκειο Βυτίνας σας καλωσορίζει στην ιστοσελίδα του! 

HomeΤουριστικός οδηγός Γορτυνίας

ΒΥΤΙΝΑ

Κτισμένη στους πρόποδες του Μαινάλου και σε υψόμετρο 1033 μέτρα θεωρείται το πιο φημισμένο ορεινό θέρετρο της Πελοποννήσου και ένα από τα καλύτερα της Ελλάδας. Απέχει 44 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.

Η Βυτίνα αναπτύσσεται ως οικισμός κατά τη Βυζαντινή περίοδο τον 4ο μ.Χ. αιώνα και μετά την τελειωτική παρακμή του αρχαίου Μεθυδρίου. Για το όνομά της έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες, όπως όνομα γυναικείο που απαντά σε αρχαίες επιγραφές, όνομα δοχείου οίνου (βυτίνη) εξαιτίας της τοποθεσίας κτίσεώς της, από τη λέξη "βυθός" ή τέλος σλαβική ονομασία, που σημαίνει «ελατόφυτος τόπος».

Η ακμή της Βυτίνας αρχίζει τη β΄ περίοδο της Τουρκοκρατίας το 1715, οπότε και ανακηρύσσεται «βακούφιο», μπαίνει κάτω από την προστασία της βαλιδέ- Σουλτάνας και απαλλάσσεται του κεφαλικού φόρου. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του '21 είχε μεγάλη συμμετοχή και πάνω από 500  Βυτιναίοι με ντόπιους οπλαρχηγούς πήραν μέρος κάτω από τις διαταγές του Κολοκοτρώνη σε όλες τις μάχες. Αποτελούσε τη βάση ανεφοδιασμού των  στρατευμάτων, για το λόγο αυτό πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ επτά φορές. Μετά την απελευθέρωση ως εμπορικό κέντρο της περιοχής  εξελίσσεται και για κάποιο διάστημα είναι έδρα του δήμου Νυμφασίας. Τον 20ο αιώνα  εξελίσσεται εξαιτίας του θαυμάσιου κλίματος, ενώ  προπολεμικά κτίσθηκαν και λειτούργησαν δύο μεγάλα θεραπευτήρια νοσημάτων θώρακος (σανατόρια). Μεταπολεμικά λειτουργούν παιδικές κατασκηνώσεις, ενώ σήμερα έχει εξελιχθεί στο σπουδαιότερο ορεινό θέρετρο της περιοχής με πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και αρκετές διευκολύνσεις για τον επισκέπτη. Είναι έδρα του ομώνυμου δήμου και αρκετών δημοσίων υπηρεσιών.

Η Βυτίνα παρουσιάζει και σημαντική πνευματική δράση. Το 1782  ιδρύεται από το Γ. Λάσκαρη ελληνικό σχολείο, η περίφημη σχολή Βυτίνας, η οποία ακμάζει την εποχή που διδάσκουν οι εκ Δημητσάνης αδελφοί Γαβραίοι Δανιήλ και Παρθένιος μέχρι την περίοδο της επανάστασης. Ονομαστοί διδάσκαλοι της σχολής ήταν οι Γ. Τσαφαλόπουλος, Π. Καράκαλος, Π. Παπαζαφειρόπουλος. Στη σχολή μαθήτευσαν σπουδαίοι μαθητές, οι οποίοι αργότερα διακρίθηκαν στις επιστήμες και τέχνες. Ονομαστή είναι η βιβλιοθήκη, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές του 19ουαιώνα με ενέργειες του μοναχού Άνθιμου Παπαρρηγόπουλου και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Στις αρχές του 20ου αι. ιδρύθηκε και λειτούργησε κατά διαστήματα μέση δασική σχολή με δαπάνη του κληροδοτήματος Τριανταφυλλίδη. Το 1946 ιδρύθηκε  οκτατάξιο Γυμνάσιο το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα ως τριτάξιο Γυμνάσιο και Λυκειακές τάξεις.

Εδώ έχουν γεννηθεί σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο εθνικός ιστορικός   Κ. Παπαρρηγόπουλος, ο μεγάλος νομοδιδάσκαλος Β. Οικονομίδης, ο περιηγητής Π. Ποταγός, ο λαογράφος Π. Παπαζαφειρόπουλος, ενώ υπάρχουν και μεγάλοι ευεργέτες που βοήθησαν στην εξέλιξη του τόπου, όπως ο Τρ. Ζαχαρόπουλος, ο Π. Τριανταφυλλίδης, ο Δ. Πανταζόπουλος.

Σήμερα η Βυτίνα παρόλη τη πληθυσμιακή συρρίκνωση ανακάμπτει διαρκώς παρουσιάζοντας αξιόλογη οικοδομική και τουριστική δραστηριότητα. Πολλά οικοδομήματα ανακαινίζονται, ενώ διαρκώς ανεγείρονται τουριστικές επιχειρήσεις.

Ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί αρκετά μνημεία, όπως την εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα στο κέντρο της κωμόπολης, την ιστορική βιβλιοθήκη, το λαογραφικό μουσείο, το ανακαινισμένο παλαιό Ελληνικό σχολείο, την παλαιά Βυτίνα με τις ιστορικές εκκλησίες της Παναγίας και των Αγίων Αποστόλων, την Τριανταφυλλίδειο σχολή, το «δασάκι», ενώ μπορεί να θαυμάσει τα  παλαιά αρχοντικά και τα πετρόκτιστα σπίτια. Στα παραδοσιακά καταστήματα, που ευρίσκονται στο κεντρικό δρόμο, μπορεί να προμηθευτεί ντόπια προϊόντα και στα εστιατόρια να γευθεί παραδοσιακές γεύσεις.

Ο Άγιος Νικόλαος

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Νικόλαος 

Το μοναστήρι της Κερνίτσας

 

 

 

 

 

Το μοναστήρι της Κερνίτσας

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 

ΜΥΘΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η περιοχή του Μαινάλου συνδέεται άμεσα με τη διάσωση του Δία. Σύμφωνα με τον Αρκαδικό μύθο η Ρέα προσπαθούσε να σώσει το Δία από τον Κρόνο τον μετέφερε στις κορυφές του Μαινάλου σε ένα σπήλαιο, το οποίο μέχρι σήμερα ονομάζεται σπήλαιο της Ρέας. Εκεί συνοδευόμενη από τον Οπλόδαμο  και άλλους Γίγαντες έδωσε στον Κρόνο την σπαργανωμένη πέτρα αντί του νηπίου (αντίδοσις  Μαιναλίου λίθου). Την πέτρα κατά τον Παυσανία ο Κρόνος «εξέμεσεν» και βρισκόταν στους Δελφούς. Οι θεότητες που συνδέονται με το Μαίναλο είναι ο Πάν και η Άρτεμις. Ο Πάν «Μαινάλιος κερόεις θεός» έχει κατοικία του το βουνό αυτό και χαίρεται περιφερόμενος τα σκιερά δάση με τις Μαιναλίδες Νύμφες, ενώ δέχεται θυσίες από τους «βαλανηφάγους Αρκάδες, Μεθυδριείς, Τρικολωνίους, Μαναλίους», που ακούνε το θεό να παίζει τη σύριγγα.

Στη περιοχή συμπλέκεται ο μύθος του Πανός και της Σύριγγος. Σε όλα τα δάση του Μαινάλου την καταδίωκε, έως ότου αυτή για να γλυτώσει μεταμορφώθηκε από τον ποταμό Λάδωνα σε καλαμιά από την  οποία αργότερα ο θεός έφτιαξε την φλογέρα με την οποία συναγωνίσθηκε τον Απόλλωνα στη περιοχή της Μέλπειας. Στη Μαινάλια περιοχή και πλησίον του Ορχομενού ο Πάν συναντάται με την Άρτεμη και της χαρίζει επτά κυνηγετικά σκυλιά, που μπορούσαν να καταδιώξουν και να πιάσουν λαγό άγρυπνο (ου μύοντα λαγωόν). Στις απόκρυμνες κορυφές του Μαινάλου (ακρώρειες) έτρεχε το αίμα των αφρόνων Κενταύρων Υλαίου και Ροίκου, που τους σκότωσε η Άρτεμις, όταν επεχείρησαν να τη βιάσουν.

Με το Μαίναλο συνδέεται ο μυθικός βασιλιάς Λυκάων ο γιος του οποίου Ορχομενός ίδρυσε το Μεθύδριο. Οι απόγονοι του Λυκάονα έχουν ως χώρο δράσης το ιερό αυτό όρος. Ο Αρκάς είναι θαμμένος εδώ, ενώ η Αταλάντη η πρώτη κυνηγός της αρχαιότητας, που μετέχει στο κυνήγι του Καλυδωνίου κάπρου, δέχτηκε και φιλοξένησε στο Μαίναλο τον Ιάσονα, ο οποίος δεν την πήρε στην Αργοναυτική εκστρατεία παρόλη τη επιθυμία της. Στην Αργοναυτική εκστρατεία συμμετείχαν οι Αρκάδες και οι Μαινάλιοι με επικεφαλής τον Αγκαίο, που φορούσε δέρμα αρκούδας.Ο Αγγαίος πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδωνίου κάπρου και φονεύθηκε από το θηρίο. Ο ονομαστότερος μύθος του Μανάλου είναι αυτός της νύμφης Καλλιστούς, η οποία μεταμορφωμένη σε άρκτο κινδύνευσε να σκοτωθεί από το γιο της τον Άρκαδα και ο Δίας τους μεταμόρφωσε στους αστερισμούς τη Μικρής και της Μεγάλης Άρκτου.

Οι πόλεις της Αρκαδίας Τεγέα, Μαντίνεια, Ορχομενός, Μεθύδριον  και άλλες πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο με επικεφαλής τον Αγαπήνωρα και η ανδρεία των Μαιναλίων ήταν παροιμιώδης. Επειδή οι Αρκάδες δεν είχαν πλοία τους διέθεσε για τη μεταφορά τους ο Αγαμέμνονας εξήντα. Στην επιστροφή οι άνεμοι τους οδήγησαν στην Κύπρο όπου ίδρυσαν την Πάφο και το ιερό της Αφροδίτης.  Η μυθολογία γύρω από το Μαίναλο και τις πόλεις του, τους θεούς και τους ήρωες, που συνδέονταν με αυτό, είναι πολύ μεγάλη και δεν είναι δυνατόν να εξαντληθεί στα πλαίσια ενός συντόμου σημειώματος.

 

 ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η σημαντικότερη πόλη της περιοχής ήταν το Μεθύδριο. Κτισμένο από τον Ορχομενό  ανάμεσα στους ποταμούς Μυλάοντα και Μάλοιτα ακολουθεί την πορεία του Αρκαδικού Ορχομενού με τον οποίο συνδέεται στενά. Ένας σημαντικός δρόμος η «Μεθυδριάς οδός» συνέδεε την πόλη με την Μαντίνεια και τους Τρικολώνους. Τον 8ο και 7ο π.χ. αιώνα παρουσιάζει αρκετή ακμή. Μνημονεύονται από τον Παυσανία δύο Ολυμπιονίκες καταγόμενοι από αυτό. Του ενός η συμμετοχή καταγράφεται την 101 Ολυμπιάδα το 372 π.Χ. χωρίς να διασωθεί το όνομα και το αγώνισμα και πρωτεύει μαζί με τον Ξενοκλή από την κοντινή πόλη Μαίναλον. Οι αρχαιολόγοι, που μελέτησαν την περιοχή, διαπιστώνουν την ύπαρξη τείχους ιδιαίτερα στην νότια πλευρά της πόλεως που ήταν περισσότερο ευπρόσβλητη.

Το σημαντικότερι ιερό ήταν ο ναός του Ιππίου Ποσειδώνα διαστάσεων 16,50 χ 8,40 με σηκό και πρόναο, αλλά υπήρχαν και άλλα μικρότερα ιερά. Η Νυμφασία πηγή καταγράφεται από τον Παυσανία σε απόσταση τριάκοντα στάδια από αυτό. Στην περιοχή εντοπίζονται τα κοινά σύνορα Ορχομενίων, Καφυατών και Μεγαλοπολιτών. Τον 5ο αιώνα γίνεται θέατρο πολεμικών συγκρούσεων κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο και ο Θουκυδίδης καταγράφει εδώ τις συγκρούσεις των Αργείων και των συμμάχων τους με τους Λακεδαιμόνιους με επικεφαλής τον Άγη και τους Τεγεάτες. Τους επόμενους αιώνες και μετά την ίδρυση της Μεγαλόπολης, στη συμμαχία της οποίας ανήκει, καταστρέφεται από τους Λακεδαιμόνιους και οδηγείται σε παρακμή. Όμως και ένας άλλος λόγος ήταν το άγονο και απομονωμένο της περιοχής, που συνέβαλε στην παρακμή. Πάντως ο Παυσανίας το βρίσκει σε παρακμή και μνημονεύει τα ιερά του.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΧΡΟΝΟΙ: Κάπου στα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνα (γύρω στο 350  μ. Χ.) χρονολογείται η ίδρυση της Βυτίνας στους πρόποδες του Μαινάλου (περιοχή Δαμασκηνιά). Τότε σημειώνονται οι επιδρομές των Σλαύων που λεηλατούν την περιοχή και ορισμένοι από αυτούς εγκαθίστανται στην περιοχή της Κερνίτσας σε οικισμούς που δεν διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ψυχρό του χώρου στους πρόποδες του Μαινάλου αναγκάζει τους κατοίκους να μεταφερθούν σε ηπιότερες περιοχές στις όχθες του Μυλάοντα (περιοχή παλαιάς Βυτίνας).

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ: Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Βυτίνα ως Βακούφιο έχει ιδιαίτερα προνόμια και δεν σταθμεύουν Τούρκοι εκεί. Πολλοί εύποροι Βυτιναίοι, που ασχολούνται με το εμπόριο εκτός ή εντός Βυτίνας, συμβάλλουν στη εξέλιξη της και δημιουργούνται αρκετές εύπορες οικογένειες, που χρηματοδοτούν αργότερα τον αγώνα του 21. Τη δεύτερη περίοδο της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα μετά το 1700 αρχίζει να αναπτύσσεται έντονος επαναστατικός αναβρασμός με συμμετοχή Βυτιναίων στα Ορλωφικά και ιδιαίτερα στη δίωξη των Αρβανιτάδων από τη Πελοπόννησο από το Κωνσταντή Κολοκοτρώνη. Έντονη επαναστατική δραστηριότητα τα προεπαναστατικά χρόνια αναπτύσσει ο περίφημος κλέφτης Κόλλιας ο Βυτινιώτης, ο οποίος συνελήφθη με δόλο στη περιοχή της Μεγαλόπολης.

Η Φιλική Εταιρεία μύησε αρκετούς τόσο εντός όσο και εκτός της Βυτίνας. Σημαντικοί φιλικοί ήταν ο Αθ. Ξόδειλος, οι αδελφοί Παπαρρηγόπουλοι, ο Κακλαμάνος, και αρκετοί άλλοι. Μεγάλες υπηρεσίες προσφέρει η σχολή της Βυτίνας, η οποία λειτούργησε προεπαναστατικά και φοίτησαν  αρκετοί από την περιοχή μεταξύ των οποίων και ο Φωτάκος.

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: Η Βυτίνα συμμετέχει με αρκετούς Βυτιναίους οπλαρχηγούς, οι οποίοι διατηρούν δικά τους σώματα πολεμούν στο πλευρό του Κολοκοτρώνη στη πολιορκία της Τριπολιτσας, στη μάχη στα Δερβενάκια, στη πολιορκία του Ναυπλίου και των Πατρών. Αρκετοί Βυτιναίοι προσφέρουν σεβαστά ποσά για τους σκοπούς της επανάστασης, ενώ οργανώνεται ως κατεξοχήν κέντρο τροφοδοσίας των στρατευμάτων. Οι φούρνοι της Βυτίνας έβγαζαν μεγάλες ποσότητες ψωμιού. Εδώ συναντούνται πρόκριτοι και οπλαρχηγοί το 1822 και 1823 όπως αναφέρει ο κατεξοχήν τοπικός ιστορικός της επανάστασης Φωτάκος. Το 1825 και 1826 δοκιμάζει τη σκληρότητα του Ιμπραήμ, οποίος την πυρπολεί και την καταστρέφει εκ θεμελίων. Πολλά ηρωικά περιστατικά συνδέονται με την εποχή αυτή με κορυφαίο την αυτοκτονία της ηρωίδας Ελένης Λιαροπούλου,  για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Αρκετοί Βυτιναίοι (περί τους δεκαπέντε) έπεσαν πολεμώντας κατά την Επανάσταση για την ελευθερία της Ελλάδος.

 

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ: Την περίοδο του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους αναπτύσσεται εμπορικά και οικονομικά ως επίκεντρο της ευρύτερης περιοχής. Από το 1841 ανακηρύσσεται σε Δήμο μέχρι το 1914 με το όνομα Δήμος Νυμφασίας και περιλαμβάνει τα γύρω χωριά Γρανίτσα, Νεμνίτσα, Πυργάκι, Γαρζενίκο. Από το 1916 μέχρι το 1998  γίνεται Κοινότητα και από το 1998 μέχρι σήμερα γίνεται πάλι Δήμος με την επωνυμία Δήμος Βυτίνας. Το εκλεκτό της κλίμα την αναδεικνύει σε ένα από τα καλλίτερα ορεινά θέρετρα της Ελλάδος. Στις αρχές του περασμένου αιώνα λειτούργησε γεωργική σχολή στα πλαίσια του κληροδοτήματος Τριανταφυλλίδη μέχρι το 1921. Σήμερα λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λυκειακές τάξεις. Μεγάλες προσωπικότητες καταγόμενες από τη Βυτίνα είναι ο ιστορικός Κων/νος Παπαρρηγόπουλος, ο νομοδιδάσκαλος Βασίλειος Οικονομίδης, ο περιηγητής Π.Ποταγός. Μεγάλοι δε ευεργέτες που προσέφεραν στην οικονομική εξέλιξη της Βυτίνας είναι ο Π.Τριανταφυλλίδης, ο Τρ. Ζαχαρόπουλος, ο Δ.Πανταζόπουλος.

 

ΣΗΜΕΡΑ: Ακολουθεί τους ρυθμούς ανάπτυξης της σύγχρονης εποχής. Είναι το κορυφαίο ορεινό θέρετρο της περιοχής με πολλές δυνατότητες εξυπηρέτησης των επισκεπτών. Έχουν δημιουργηθεί αρκετές τουριστικές επιχειρήσεις και διαρκώς αναγείρονται νέες. Παρόλη την πληθυσμιακή συρρίκνωση παρουσιάζει έντονη οικονομική εξέλιξη εκμεταλλευόμενη την προνομιούχο θέση της. Οι προοπτικές για το μέλλον είναι εξαιρετικά ευνοϊκές.

 Αναδημοσίευση από το http://www.vytina.info (Σύλλογος Απανταχού Βυτιναίων "Ο Άγιος Τρύφων)

 

 

 

Free business joomla templates